to stab my youth with desperate knives, to wear
this paltry age's gaudy livery,
to let each base hand filch my treasury,
to mesh my soul within a woman's hair,
and be mere fortune's lackeyed groom, - i swear
i love it not! these things are less to me
than the thin foam that frets upon the sea,
less than the thistledown of summer air
which hath no seed: better to stand aloof
far from these slanderous fools who mock my life
knowing me not, better the lowliest roof
fit for the meanest hind to sojourn in,
than to go back to that hoarse cave of strife
where my white soul first kissed the mouth of sin

   gençliğimi deşmek biçare hançerlerle,

şu rezil çağın cafcaflı üniformasını kuşanmak
“üst”üm olan her elin cebimden çalması
ruhumu bir kadının saçlarının içinde hapsetmek ve
hepi topu talihin uşağı olmak; yemin olsun ki 
istemem bunları!
yemin olsun ki denizdeki köpük kadar,
yaz esintisinde savrulan tohumsuz, 
şeytanarabası kadar dahi yok gözümde bunlar 
hayatımı alaya alan, beni tanımayan bu yalancı budalalarla olmaktansa
yapayalnız kalmak yeğdir bana;
bembeyaz ruhumun günahı dudaklarından öptüğü
o boğuk kavgaların inine dönmektense, 
en alçak damlı en yoksul evin ücra köşesine konuk olmak yeğdir bana