Seçimlerimizdir bizi ayakta tutan ya da  alaşağı eden.Zorlanıyorum çoğu zaman.Neye inanacağımı,neye kime güveneceğimi şaşırıyorum.Ne yapmak istediğimi bilmiyorum.Gelecek kaygısı beni pis bi bataklık gibi ele geçirdi.Anı yaşamak isteyen kalbim ,düşünmekten başka bi boka yaramayan zorba aklımın kafatası mahzeninde kilitli.Hayaller,umutlar,zevkler,dünya kemikten parmaklıkların ardında bağrışıyorlar susmak ,yorulmak bilmeden beynimi patlatırcasına.Anahtarı bulamıyorum.Anahtarı benden çaldılar.Tek anahtar var demiyorum. Ama artık bende bi anahtar yok.O kilidi başka bi anahtarın açacağına inancım da yok.Mantığım ile hissiyatım arasında koşmaktan yorulan ruhum.Sen de artık kemik parmaklıklar ardındasın. Şimdi daha mutlu musun ?Dinlenebiliyo musun ?