2 Ağustos 2017 Çarşamba

 


 İnsan özlüyordu ama neyi özlüyordu ?Özledim diye mesaj attığında,seni özledim dediğinde,özlettin kendini dediğinde neyi özlüyordu ? İnsan insanı mı özlerdi ? Yoksa sadece hoşuna giden şeylerin çoğunlukta olduğunu gördüğü insanı mı özlerdi ?Ya da insanı bile değil hissettiklerini,ritmindeki yükselişi,modundaki düşüşü,tenindeki dokunuşu,güldüğünde yüzündeki kıvrımların değişimini belki.Belki de sadece sesini.Özlemek'i kantara koysan ne kadar çekerdi ? Özlemek'i denize atsan ne kadarını taşırırdı ? 
     Sevmek ise özlemin beden bulmuş haliydi.Van kedisinin gözleriydi.Noktalı virgüldü.Meyveye  dönüşen tohumdu.Binlerce renkten,desenden oluşan kayığın sade kürekleriydi ki fış fış kayıkçıyla sevmeye başlayanlar gerçekten sevmeyi erkenden öğrenen şu zamanın  şanssız sessiz-ağlayanlarıydı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder